PASSPORT- 42: Robert Coleman Trussell
Wim Boluijt schreef over Trussell’s Texas Gothic:
James McMurtry. Werk voor mijn hoofd meer dan voor mijn hart. Bewondering eerder dan bevlieging. Robert Coleman Trussell heeft veel weg van McMurtry. Dezelfde naar binnen gekeerde stem. Tegen het wangslijmvlies weerkaatsende klank. Al zijn de laarzen van Coleman grijs van het stof uit Texas en is de geest die Townes van Zandt de adem inblies hier ook aanwezig. Dorp waar stad ontbreekt. Eenvoud vormgegeven met eenvoud. Coleman Trussell speelt gitaar, blaast mondharmonica en zingt. Kelly Werts voegt daar orgel, viool en goedbedoeld advies aan toe. Is Texas Gothic een laat debuut? Het lijkt erop. Zijn website zegt er niets over maar de foto van Coleman Russell spreekt boekdelen. Eerder veertig richting vijftig dan twintig. Al kan men zich in zulke zaken akelig vergissen. Landelijk en landerig gaan de liedjes over weinig begane wegen. Mensen wonen achteraf en spreken zelden met stemverheffing. Al staat de boog soms te gespannen. Billy Got Bad. De fles en een pistool. En een vrouw die zich voorstelt als the queen of pain. Rijk en arm worden beschreven in Hell Across The Tracks. Since we live in Heaven we don’t need to care. Liedjes als tweedehands auto’s. Hier en daar een buts en een deuk. Maar ook een zekere gelijkenis. Coleman Trussell schrijft ze teveel in elkaar. Nergens een uitroepteken of dubbele punt. Vijftien is dan bepaald veel. Ook zijn voordracht kan beter. Stemwendingen die de soberheid van zijn liedjes ondergraven. Ik hoor ze soms bij de jonge Dylan. Ik hoor ze hier ook en dat doet de Texas Gothic geen goed. Terwijl er in zijn stem wel een stil, door de late middagzon overmand en ogenschijnlijk verlaten gehucht schuilt. Ook dat liedje over Spaanse meisjes spreekt in zijn voordeel, trouwens. (Wim Boluijt)
1. What’s in the name/what’s in the title?
"Texas Gothic" was my wife's suggestion. It refers to the dark subject matter of some of the songs. She and I believe there is something unique about the twisted psychology of people from Texas. We are both native Texans and know what we're talking about.
2. What’s your first musical memory?
Probably my father's 78 rpm jazz records.
3. First cd/lp you bought?
Probably "Turn Turn Turn" by the Byrds.
4. At which moment did you decide that your music had to be heard?
There was so single moment. It was more like a gradual awareness that my songs were good enough for public consumption.
5. What was the biggest musical step you took so far?
After years of writing songs in the basement, releasing a professionally recorded CD.
6. Biggest wish?
That my music finds an audience who can appreciate it for what it really is.
7. Best concert you ever saw?
Tough choice. Probably Townes Van Zandt in Lawrence, Kansas, in the 1990s. He was sober that night. Best concert in the last year was Chris Smithers, also in Lawrence, Kansas. It would rank as one of the best.
8. Who would you chose to sing “Love Hurts” with (and you can’t ask for Emmylou)?
Lucinda Williams.
9. It’s the end of the world and everybody knows it and they ask you to sing one more song for the whole wide world ! Which one are going to pick?
Tough choice. Should I be an ego maniac and sing one of my own? Or do something by one of the great songwriters? I'd probably go with "Pancho and Lefty."
10. What’s up for the next couple of months?
Preparing for the next CD, which I hope to begin recording in January.
